handenschudden -in-coronatijdperk

Met elkaar, de overheid voorop, investeren we opeens ongekende bedragen aan het op de been houden van de bedrijven en het weer op de been brengen van coronapatiënten. Dat roept toch ook bij uw ondernemingsraad vragen op?

De regering heeft de afgelopen tijd een aantal royale maatregelen afgekondigd die bedrijven moeten helpen het hoofd te bieden aan de gevolgen van het coronavirus. Ik hoorde van Wiebes dat we nu een anderhalve-meter-economie hebben die aan de gang moet blijven.  Daarvoor zijn deze maatregelen nodig. Om de economie  te stutten. Over deze maatregelen valt veel te zeggen. Zal het bijvoorbeeld voldoende zijn om uw bedrijf in het zadel te houden? Meng u in deze discussie. Blijf niet langs de kant staan wachten. Vraag de omzetcijfers op, overleg met uw bestuurders over de verschillende scenario’s die u zich voor kunt stellen en maak nu alvast afspraken over wat straks wel en wat niet kan.
Maar kijk ook naar degenen die tussen de wal en het schip raken. Werknemers met een arbeidscontract krijgen hun loon volledig doorbetaald dankzij het feit dat de overheid bij tegenvallende omzet tot 90% van die kosten voor haar rekening neemt. Zzp-ers en oproepkrachten daarentegen krijgen gedurende drie maanden de inkomsten uit hun teruggelopen omzet aangevuld tot het niveau van een bijstandsuitkering. Hebben zij dan minder uitgaven? Hoe solidair is uw werkgever met die flexwerkers die tot voor kort zo broodnodig waren om het bedrijf te laten draaien. Moeten ze het nu zelf maar uitzoeken? Hoe solidair is uw OR met deze groep collega’s? Of zijn het tweederangs arbeidskrachten waar uw OR geen boodschap aan heeft?

Diepe zakken

Er worden miljarden in onze economie gepompt. We hebben diepe zakken, zegt het kabinet Rutte. Waarom was dat geld er niet voor een fatsoenlijke salariëring van de werkers in de zorg, in het onderwijs, de afvalverwerking en andere nu vitaal genoemde beroepen? En waarom kon er geen geld worden besteed aan het opheffen van de mensonterende toestanden in de vluchtelingenkampen of de kindersterfte in de wereld? Hadden we niet eerder geld over of hadden we er gewoon geen geld voor over?

En wat gebeurt er na de coronacrisis? Aan de misstanden in de wereld kunnen OR-leden niet meer veranderen dan alle andere burgers, maar de waardering van het eigen personeel is wel een zaak waar uw OR zich samen met de bestuurder voor in kan zetten. Wordt het dan weer zoals voorheen gebruikelijk of krijgen de helden dan wel het loon dat ze toekomt?

Wat nu?

Voor bijna ieder van ons is de coronacrisis een unieke en schokkende gebeurtenis die ook diep ingrijpt in het persoonlijke leven. De kans is dan groot dat we in een hoekje gaan zitten wachten totdat het over is en het leven weer zijn gewone loop neemt. Vergis u niet, het wordt niet meer zoals het was. Als we ons inspannen kan het beter worden. Maar dan moeten we wel in actie komen. Ook de ondernemingsraden.

Wim van Santbrink