Naar Antwerpen

Eens in de zoveel tijd doen we dat, mijn vrouw en ik gaan een dagje jaar Antwerpen! Nu ook weer, mooi weer voorspeld, we hebben er zin in. Bij ons gaat dat zo: ik zit achter het stuur, mijn vrouw doet het internet. Op internet was te lezen dat er, voor wat betreft parkeren voor bezoekers van de stad, van alles veranderd is.

Navigeren voor gevorderden

Voor ons wordt het een P&R aan de rand van de stad en dan met de tram verder. Nu het navigatiesysteem van de auto zover krijgen dat het snapt waar we heen willen. Ik vind dat net zo (on)logisch als de verwijsprotocollen van de zorg in Nederland, maar goed: de bedoeling is een leuk uitstapje, dus… niet ergeren! De goede afslag nemen en daarna gaat het voorspoedig. Behalve dan dat we niet komen waar we willen zijn. Mijn vrouw pakt de telefoon en raadpleegt Google Maps. Die lijkt ons te begrijpen… We rijden terug langs de weg zoals we gekomen zijn.

Nóg een navigatiesysteem

Ik let minder op mijn navigatiescherm en kijk om me heen, en stap over op nóg een ander navigatiesysteem, mijn eigen waarneming dus! Ik zie de gezochte parkeergarage eigenlijk heel gemakkelijk, gewoond door zelf goed te kijken. Als ik daar op koers, blijkt het navigatiesysteem mij – uiteindelijk – aardig te volgen! We hadden uiteindelijk een mooie dag in Antwerpen.

De navigatie van de ondernemingsraad

En dan nu de moraal van dit verhaal voor een OR? Eindeloos wachten op een adviesaanvraag of instemming verzoek, dat maar niet komt… Als je zelf waarneemt in je bedrijf kan je gewoon zien wat er gaande is en welke keuzes gemaakt kunnen/moeten worden. Daar heb je meestal geen brief van de bestuurder voor nodig. Wat je waarneemt zet je zelf op de OV-agenda. Dat is praktischer en handiger en bespaart tijd. De WOR-procedures volgen dan als vanzelf!

Lukas van Steveninck